dutchbeers.com

Ni hao! Ik ben beland in het sprookjesachtige China. Het stinkt hier en het land zit vol met onbeschofte, roggelende en egoistische chinezen, en ze zijn met veul. Dan moet ik wel zeggen dat de chinezen die ik heb leren kennen juist super tof en gastvrij zijn, in het openbaar is het gewoon anders. Bovendien willen ze allemaal je buddy zijn. Ik voel me net Mickeal Jackson hier, voor chineze standaarden ben ik een goede danser, mensen willen met me op de foto en ze vinden me zonder geldige reden ontzettend cool. Het is alleen jammer dat ik niet met ze kan praten. Mijn eerste chinese woordjes waren xiexie (chinees voor dankjewel). Nadat ik een blikje cola en wat crackers had gekocht begreep die kerel vervolgens niet wat ik zei, haalde ie de manager erbij en gingen ze uiteindelijk mijn tasje leeghalen omdat ze dachten dat er iets mis was. Nou zo gaat het hier dus de hele tijd. Niemand spreekt hier engels en ze zeggen dat ze een beetje engels spreken wanneer ze de woorden hello, yes en no kennen. Ik spreek ondertussen dus ook al een beetje chinees.

Lees hier verder… »

I’m back, geweldige tijd gehad de afgelopen maand… Phillies is te gek, gave cultuur en super mooie natuur, een andere wereld. Na mijn vorige verhaal ben ik nog een avond wezen stappen in Bangkok met goeie livemuziek en ben ik de dag erna naar Kuala Lumpur gevlogen. Derde keer alweer op deze saaie luchthaven. Omdat ik de dag erna al vroeg in de ochtend vloog heb ik een nachtje doorgetrokken op het vliegveld. Om een uur of vijf smiddags vielen mijn ogen al dicht dus besloot ik een tukkie te doen. Midden in een druk gangpad aan de kant op de stenen vloer liggen slapen. Ben sowieso al een goede slaper en na mijn tijd tussen de snurkende backpackers in dormrooms slaap ik als een baksteen overal doorheen. Overdag droom ik er trouwens ook nog steeds flink op los; net nog een mc flurry besteld bij ‘the golden arches’, afgerekend en zonder mc flurry weggelopen, handig. Anyway (hoe dan ook) ik ben de nacht goed doorgekomen en onderweg naar het vliegtuig een nieuwe buddy gemaakt waarmee ik de eerste week in de Filipijnen ben opgetrokken.

Lees hier verder… »

Ola ladies and gentlemen, da bin ich wieder… De afgelopen drie weken heb ik in Laos en Thailand rondgehangen, vooral veel ontspannen, misschien wel iets te veel. De tweede dag dat ik in Vang Vieng, tubingheaven, was kwam ik precies zoals gepland m’n buddies Paul en Luuk tegen. Ik stapte net in een tuktuk om wat alcoholische versnaperingen te gaan halen bij de rivier en toen zag ik mijn helden. Echte Hollandse booys met oranje shirtjes, een oranje vlag en een te grote smoel (vooral voor in de ochtend). Eerst keken ze me aan herkende ze me half en keken ze me nog een keer aan en toen was het een dikke party, omhelzen en je weet het allemaal wel. Gelijk een biertje gepakt om onze reunie te vieren, kennis gemaakt met chille canadese travelmoat Graham en naar de rivier gegaan. Bij die rivier is het een gekkenhuis, het is de bedoeling dat je een band (tube) huurt en je dan door de stroming van de rivier terug naar het stadje laat brengen. Onderweg word je volgegoten met drank om de rit iets spannender te maken. Dat hebben wij dus niet gedaan, zonder tube kun je ook naar de eerste barretjes en ik heb ook nog een stukje gezwommen om de boel verderop te verkennen. Bij de rivier is het vol met gekke swings waar iedereen bezopen vanaf gaat, drank spelletjes, je word helemaal onder gekleurd met stiften en verf, gratis shotjes, dronken meisjes in bikini en domme drankspelletjes. Kortom een groot feest, ook is er verderop langs de rivier een modderbad, moddervolleybal en zijn er wat relaxte hangmatjes waar je lekker van je bucket (emmertje drank) kan genieten. De perfecte combinatie van chillen en dikke harde party dus. Daar ook nog Semmi leren kennen, een Tunesische gast van in de veertig die nog steeds volop aan het partyen en dansen was.

Lees hier verder… »

Het is echt alweer te lang geleden dat ik iets op mijn blog heb gezet. Ondertussen alweer het overgrote deel vergeten, maargoed. Het hoogtepunt van de laatste week in Nieuw Zeeland was om John en Lire weer te zien. Na nog een paar dagen lekker saai door de regen te hebben gereden in het zuideiland ben ik weer terug naar Auckland gevlogen om mijn (kiwi)familie te bedanken voor alles wat ze voor mij hebben gedaan. De eerste avond carbonara voor ze gekookt (italian style) en de dag erna hutspot met zelfgemaakte gehaktballen (geleerd van Lire). Het voelde echt weer een beetje als thuis. Ondertussen had ik trouwens van mijn bigbooys Lucaaah en Superpauliooo gehoord dat ze naar Vang Vieng in Laos gingen om daar onze oranje leeuwen aan te brullen. Dus kreeg ik het geweldige idee om me buddies daar op te zoeken als verassing.

Lees hier verder… »

Mijn glansrijke carriere als appeltjesplukker zit erop. Echt een geweldige tijd gehad maar mijn portemonee is helaas nog redelijk leeg… jammer. Ik had al het idee dat ik als profvoetballer meer zou kunnen verdienen, hoogstwaarschijnlijk gaat dat mijn volgende carrieremove worden. Het laatste weekend met m’n buddies Victor, Simon en Frenchi hebben we mijn verjaardag gevierd bij de hotsprings waar we de week ervoor ook waren geweest. Twee dagen half bevroren in de auto geslapen maar verders was het weer ultiem chillen. Heb me niet echt jarig gevoeld maar dat kan er door komen dat ik ipv lekkere warme appeltaart een weekend lang droog brood met pindakaas heb gegeten. Iedereen bedankt btw voor de verjaardagswensen, nu kan ik er weer een jaar tegenaan.

Lees hier verder… »

Bijna drie weken geleden heb ik Napier verlaten en ben ik vertrokken naar Hastings een stadje verder. De eerste dag in Hastings is deze carrieretijger op zoek gegaan naar een baan. Ik was extra vroeg uit bed gegaan omdat ik had gehoord dat dit nog wel eens moeilijk zou kunnen worden. Niet dus, na twee appelkwekerijen te hebben bezocht kon ik de dag erna al bij een van de twee beginnen. Mijn eerste dag als professionele appelplukker ging me erg goed af. Na twee uurtjes werken kwam een dude naar me toe uit Samoa die me hielp met plukken en me een biertje gaf. Het begon dus goed. Terwijl ik daar aan het werk was werd ik gebeld door mijn huidige baas of ik voor hem wilde werken (de andere kwekerij die ik had bezocht). Na een halve dag dus ontslag genomen omdat ik bij hem ook kon wonen voor slechts 15 euro per week. Die avond ben ik naar mijn nieuwe stulpje vertrokken waar vier vrienden uit Napier al aan de slag waren. De eerste avond heb ik in mijn tent geslapen maar dat was echt geen doen, zelfs met twee slaapzakken, ijskoud. Stel je maar eens voor hoe moeilijk het is om uit bed te komen als je leidt aan chronische vermoeidheid in de ochtend, het te vroeg in de dag is en het buiten je slaapzak nog maar eens twee graden kouder is dan in je slaapzak. Ik ben opgestaan, trots op mezelf. De dagen erna heb ik de woonkamer veranderd in mijn slaapkamer. Ik slaap op de bank en dat betekend dat ik een tv en ijskast op mijn kamer heb, luxe.

Lees hier verder… »

Mijn geheugen holt achteruit… Wat heb ik ook alweer uitgespookt de laatste tijd? Sinds de laatste keer dat ik iets op mijn site heb gezet is er niet heel veel veranderd. Gisteren heb ik mijn laatste werkdag gehad bij de gevangenis, het is tijd voor iets nieuws en ik kan wel wat extra centjes gebruiken. Ondertussen heb ik me ontwikkeld tot semiprofessionele alleskenner in de gevangenis en doe ik met gemak 100 push-ups per dag. Na mijn derde tour heb ik een ingevuld feedbackformulier teruggekregen en ik citeer: “Dutch tourguide was great, friendly en full of interesting info.” Leuk als iemand anders, dan jezelf, je ego streelt. Ik heb zelfs twee keer aplaus gehad na een tour, geweldig, een landvanooit-buiging gemaakt, helemaal in mijn sas. Daarnaast heb ik ondertussen twee keer klassen met schoolkinderen moeten rondleiden. Dat is nog het leukste om te doen. Gisteren heb ik mijn huis laten zien aan een bende christelijke kids en naast de douche hangt een bordje met de woorden “don’t drop the soap”. Heel grappig, vroeg een van die kids wat er dan gebeurde wanneer jeje zeep liet vallen, haha. Na afloop van de tour heb ik haar een oorkonde gegeven voor de beste vraag. Ik kon natuurlijk niet zeggen dat het om die vraag ging want dat vonden de leraren waarschijnlijk minder jofel. Daarnaast was er een jochie dat de hele tijd bij mij wilde blijven omdat hij een beetje bang was geworden door de enge verhalen die ik had verteld, heel lief.

Lees hier verder… »