Terug naar het hippietijdperk in Byron Bay en Nimbin

Na het minder toeristische Southwest Rock zijn we vol verwachting vertrokken naar het ultieme hippieachtige surfoord Byron Bay. Na een flinke rit zijn we s’avonds aangekomen op onze bestemming. Eerst even instant noodles gegeten en vervolgens naar een plek gezocht waar we onze camper konden parkeren om een keer vroeg onder de lakens te kruipen. Dit viel nog niet mee aangezien je daar echt overal moet betalen voor een parkeerplaats, geldwolven daar. Er zat niks anders op dan een stukje buiten de stad te rijden om daar iets te zoeken. Uiteindelijk hebben we een mooi plekje gevonden achter een andere camper die een canadees stel hun huis noemden. Zij vertelden ons dat ze even daarvoor een python hadden gezien van drie meter lang op slechts twintig meter van onze spot, jammer dat we ‘m niet meer hebben kunnen zien.

De dag erna dreven we al vroeg zwetend onze camper uit omdat het zo snikheet was. Blijkbaar hadden we een plekje op nog geen honderd meter van het strand (de dag ervoor was het pikkedonker dus waren we ons daar niet van bewust) en daar hebben we meteen gebruik van gemaakt door een verfrissende duik te nemen. Na echt goed wakker te zijn geworden hebben we ons een weg gebaand naar het stadje en gezocht naar een betere spot zodat we overal wat dichter bij zaten. De lokale supermarkt had een mooie parkeerplaats waar we de rest van dagen daar zijn gebleven. Wel grappig om iedere ochtend in je onderbroek op een parkeerplaats te staan terwijl iedereen bezig is met de dagelijkse boodschappen. Gelukkig was er een hostel om de hoek waar weinig of geen controle was zodat we gratis gebruik konden maken van de fasciliteiten; douche, toilet en iedere avond was daar wel iets te beleven. Toen we daar voor het eerst kwamen attenteerde een backpacker mij erop dat ik moest uitkijken omdat ik bijna op de staart van een hagedis was gaan staan. Had het beest niet gezien dat blijkbaar het huisdier van het hostel was, echt wel cool. Smiddags zijn we even gaan internetten en heb ik een ticket geboekt naar Auckland Niew Zeeland voor heul erg goeierkoop. Betekent dus dat ik 10 december naar het zuiden vlieg om de wereld daar te verkennen. Mijn planning is om daar in me eentje te gaan liften en een goeie vriend heeft voor mij geregeld dat ik daar bij zijn oom terecht kan (Thanks Bart!). Hoogst waarschijnlijk komt Abramovitsch mij dan ook opzoeken om samen met mij een van de eilanden te verkennen, kijk er echt naar uit. Maargoed, na nog even flinke ruzie te hebben gemaakt met mijn usb-stick zijn we die avond bij het voor ons gratis hostel (voor iedereen die daar ook sliep was het omgerekend maarliefst 21 uro’s per nacht) een drankje wezen doen om op die manier geld te besparen voor de stapavond die ons later te wachten stond. Maarten afgemaakt met een kaartspelletje en twee tamelijk saaie Duitse meisjes ontmoet (teveel Duitsers hier). Die avond zijn we op stap geweest bij cheeky monkeys, hoogstwaarschijnlijk de foutste tent aan de oostkust van Australie. Een kroeg gevuld met simpele zielen die uit hun dak staan te gaan op een soort van kleine tribunes waar je tussendoor kon lopen. Na een meerdere malen the walk of fame te hebben gedaan zat te sfeer er toch wel goed in. Leuke avond gehad en ons stekkie op de parkeerplaats weer opgezocht.

IMG_0315.JPG

De volgende dag het strand opgezocht. Iedereen in dit stadje is zo relaxt en straalt dat ook stuk voor stuk uit. Op het strand lekker liggen dagdromen en met Brambo de golven getrotseerd tijdens het frisbeeen, good fun. Die avond zijn we opnieuw naar het hostel gegaan om even het zoute water eraf te douchen. Mijn goed vertrouwen kwam mij duur te staan toen ik tijdens het douchen mijn tel even op wilde laden. Ondertussen mijn telefoon gejat en dus ook al mijn nummers kwijt, heel vervelend. Gelukkig heb ik ondertussen weer een nieuwe en mijn oude nummer en beltegoed wel kunnen behouden. Na iedereen in het hostel een boze blik toe te hebben geworpen toch maar plaats genomen aan de tafel waar we opnieuw de duitse dames (chicks is hier niet op zijn plaats) zijn tegengekomen. Saaie avond gehad.

Nu was het tijd om onze vertrouwde parkeerplaats te verlaten en ons huis naar de smokehoofdstad van Australie te rijden, Nimbin. We kwamen best laat in het stadje aan waardoor alle touringcars met backpackers al waren vertrokken. Dit had wel zijn charme omdat er nu bijna alleen nog maar lokals aanwezig waren die op hun manier genoten van deze zonnige dag. Dit dorp is een grote toeristische atractie waar alles draait om het roken van gras. Het Nimbinmuseum was leuk om te zien en verder alle borden die er stonden met grappige teksten of filosofische levenslessen. Veel kerels gezien met dezelfde looks als mijn pa in zijn jongere jaren. Even gegeten in de enige eetgelegenheid die nog open was. Ze maken daar werkdagen vanaf wanneer ze er zin in hebben tot wanneer ze er geen zin meer in hebben, kan ze geen ongelijk geven. Vervolgens zijn we op advies van een Nederlandse hippie die geen ABN meer sprak naar een camping gegaan om daar te socializen met andere backpackers. Na zeker een half uur in het donker te hebben gelopen arriveerden we bij de camping en werden we door een zeer associale hippie meteen weer teruggestuurd naar waar we vandaan kwamen. Omdat we niet betaalden voor de camping mochten we ook niet genieten van het gezelschap daar, een beetje onredelijk vond ik. Daarna hebben we redelijk optijd ons bedje opgezocht zodat we de dag erna konden vertrekken naar het Las Vegas van Australie, Brisbane. Nimbin was leuk om even te zien maar ik had er eigenlijk meer van verwacht, denk ook dat het komt doordat ik NL gewend ben.

Living the life!

IMG_0464.JPG

Be Sociable, Share!