On the road door het noordeiland met Bram

IMG_1284.jpg
Net nadat ik klaar was met het tikken van mijn laatste verhaaltje heb ik mijn plannen weer gewijzigd. Dat werken kan altijd nog. ; ) Bram gesproken op facebook en drie dagen later een auto gehuurd om in tien dagen het noordeiland te verkennen. Toen ik onze schitterende witte mitsubishi op wilde halen om op ons allerhardst het land af te crossen zat het even tegen; creditcard gewijgerd. De afgelopen maand dus blijkbaar meer dan 2500 pleurotjes van mijn debitcard afgeschreven, balen. Vervolgens vijf uur moeten reizen om mijn random reader ergens op te halen en na de nodige moeite toch geld op mijn creditcardrekening kunnen te zetten. Een dag later dan gepland de auto gepakt en naar het zuiden gereden om Bram te vergezellen. Na zeven uur rijden kwam ik onze krullenbol tegen in het lokale tankstation. Leuk om hem weer te zien. Die avond zijn we vroeg naar bed gegaan omdat de dag erna een fikse wandeltocht voor de boeg stond.

Op tijd opgestaan en naar het begin van de Tongarirocrossing gereden. Daar werd Bram geinterviewd door een Nieuw Zeelandse nieuwszender omdat het blijkbaar niet normaal is om dit op je allstars te doen. Het is ook echt uitgezonden op de nationale tv. Maar ok, tijdens de wandeling zijn we door allerlei verschillende landschappen gelopen en de ene nog mooier dan de andere. Watervallen gezien onderweg, bergtoppen met sneeuw, kratermeren, stoom dat uit de rotsen komt, riviertjes, een regenwoud, dit is echt het mooiste wat ik tot nu toe heb gedaan. Halverwege de tocht kwamen we op het geweldige idee om een berg van 2.2 km hoog te beklimmen. Mount Doom van Lord of the rings wittenie. Goeie, zoals gewoonlijk had ik mezelf weer eens flink overschat.  Maanden niks doen en ieder fastfoodrestaurant uitproberen is niet goed voor je conditie. Ik voelde me een beetje als Sam van Lord of the rings en dan was Bram Frodo. Ik deed het meer om hem een plezier te doen. Maar ik heb me niet laten kennen en de top bereikt. Bram en ik waren de enige bovenaan zonder bergklimuitrusting. Gewoon lekker op de sportschoentjes. Iemand had zijn golfclubs meegenomen om wat balletjes van de berg af te slaan, lachen. Na een tijdje te hebben uitgerust (had ik nodig) zijn we af gaan dalen, oftewel naar beneden glijden / vallen. Uiteindelijk hebben we er door onze detour 11 uur over gedaan i.p.v. 7. Kapot naar bed.

Bij het hostel aangekomen vroeg de eigenaar of we zin hadden om de dag erna te werken in een wijngaard. Dat hebben we de volgende dag gedaan voor de ervaring en een hongerloontje, maar leuk om een keer te doen. Toen we na het werk wegreden kreeg ik een allergische reactie en kon ik twee uur lang niks zien, na een wondermiddeltje te hebben gehaald bij de apotheek was ik weer de ouwe. Waarschijnlijk heb ik die allergische reactie gehad van het werken. Ik heb geen dokter nodig om te begrijpen dat ik het de komende maanden rustig aan moet doen, haha komt goed. We zijn naar Taupo gereden om daar de boel te verkennen: een waterval bezocht, twee hoPicture 300.jpgtpools en bijna drie vulcanische parken. Omdat ze er hier alles aan doen om geld af te troggelen van toeristen hebben we geprobeerd een park gratis binnen te komen. Eerst via de uitgang naar binnengelopen maar toen werden we al snel tegengehouden met het verzoek of we een kaartje wilden kopen. Liever niet, 200  meter van het loket was de doorgang afgeschermd door een berg met bomen. Met onze opgedane klimenklauterkunsten was dit appeltje-eitje voor ons. Helaas kwam dezelfde meneer 200 meter naar ons toegelopen om nog een keer te herhalen dat dit niet mocht. Net gedaan of we totaal geen engels spraken en ons verstand in ons thuisland hadden achtergelaten. Haha was schitterend om die gast zijn reactie te zien. Na een paar keer dom ‘ja’ te hebben geknikt liep de kerel weg. Tegen de berg met bomen aan gaan pissen toen hij weg liep en toen werd ie nog bozer. Zijn bolletje begon nu een beetje rood te kleuren. Daarna hebben we de auto gepakt en zijn we een stukje verder gereden om via daar het park in te komen. Daar de auto geparkeerd en ongeveer twintig minuten gelopen door de bush, staat vervolgens weer die kerel achter ons haha. Hij had ons dus gewoon helemaal gevolgd. Nu kreeg ik echt het idee dat hij ons niet meer zo aardig vond. Omdat hij anders onze banden lek zou steken en de politie zou bellen zijn we toen maar vertrokken. Leuk dagje gehad. Trouwens nog wel een park gratis ingeweest omdat we daar na sluitingstijd aankwamen en via de uitgang naar binnen konden. Was echt supermooi om te zien en het is helemaal gaaf als je daar de enige bent.

De dag erna zijn we bij een geiser gaan kijken en naar nog maar een vulcanisch park geweest. Dit was wel de mooiste van allemaal met allerlij gekke kleurtjes en stoom die overal tussen de aarde uitkomt. In de dagen daarna hebben we twee keer gesnorkeld (een in de toptien snorkelspots van de wereld), nog een berg beklommen, watervallen gezien en nog meer. Het hoogtepunt van die dagen was een grot met glimwormen. Daar kon je gratis en zonder gids naar binnen. Lampje mee en zwembroek aan omdat je door het water naar de uitgang aan de andere kant van de grPicture 456.jpgot moest lopen. Was echt heel gaaf vooral ook omdat we laat op de dag aankwamen en de enigen daar waren. Wanneer je je lampje uitdeed kon je de glimwormen zien zitten, was net als een sterrenhemel heel mooi. Twee dagen later zijn we met de auto naar het noordelijkste puntje van Nieuw Zeeland gereden, cape Reihna. Daar kun je slechts via een weg naartoe van meer dan 100 km. Een andere manier om daar te komen is over het strand (ninety mile beach). Met onze tweewielen-aangedreven-bolide over het strand gereden terwijl we daar niet waren verzekerd, niet echt handig. Van een Italiaan gehoord dat dit makkelijk te doen was maar dat was dus eigenlijk niet zo. In het begin ging het allemaal soepeltjes tot de laatste 20 km waar het strand smaller werd doordat het tij kwam opzetten en het zand zachter werd. Ik zag de rest van mijn reis al in het water vallen. Vast komen te zitten hier betekend auto verdrinken en einde trip. Gelukkig konden we nog op tijd via een riviertje van het strand af. Half door het water en half over de oever hebben we toen uiteindelijk de normale weg weer bereikt. Daar konden we sandboarden van witte duinen die daar lagen maar dit hebben we niet gedaan. We zijn wel even de duinen opgelopen en daarna zijn we doorgereden naar cape Reihna. De natuur is hier overal zo mooi. Net of iemand het landschap heeft geschilderd en dacht, misschien is het wel mooi als ik hier nog een witte bergtop op de achtergrond schilder. En dan zeggen ze dat het zuideiland nog mooier is, kan niet wachten.

Bram is ondertussen weer vertrokken en morgen ga ik met een paar kiwi’s een cricketwedstrijd bezoeken; Nieuw Zeeland tegen Australie. Ben benieuwd of het in het echt minder saai is, ik neem wel een goed boek mee.

Be Sociable, Share!
Reacties
  • Superpaulyo zegt:

    Tony, dacht dat jij niet aan twitter deed en nu kom ik op deze geweldige site en zie ik dat je gvd zelf ook twitter hebt. Ik ga je toevoegen en dan kunnen we naast fb, hyves, picasa en via dutchbeers ook via twitter in contact blijven. Ongeloofeloos mooi maar jammer dat het niet zo werkt. Het gaat er niet om hoeveel digitale mediums je tot je beschikking hebt maar hoeveel tijd je in een van deze mediums steekt. Je hoort het, je wordt gvd wijs van travelen. Hoe is het, al aant werk? Ik vlieg 4 april naar Abramovic en Luque in China, zou je ook is moeten doen. En ohja Cricket is the bom. Hier in India is iedereen helemaal gek van cricket. Heb een cricket shirt gekocht en als ik die draag doe ik de hele dag niks anders dan over cricket praten. Haha.. echt ik snap er geen fuck van maar is de bom! Groetjes

    • Pauliooo!

      Hier gaat ie uitstekend… Dat reizen maakt je inderdaad behoorlijk wijsneuzerig ja, wat een gelul zeg. :) Nu Kempi door de speakers van m’n ipod, wakker in du cel. Woon tegenwoordig in de Jilla in Napier, werk daar als Tour Guide voor accomedatie, wel chille job. Trouwens een cricketcappie gehad dus stel dat ik in India beland, dan kan ik ook net doen of ik er enig verstand van heb, haha. Beter trouwens dat je bijna richting Brambo en Lucaaaah (dat is zijn chinese naam) gaat. Doe je mama de groeten en kus.

      Peace out!

  • Frenk zegt:

    Tony!

    Bedankt voor je kaartje! Haha, hoe attent!

    Ik zie dat je je goed aan t vermaken bent daaro. Blijf je nog lang weg? Ik mis jou namelijk ook heel erg.

    Je kaartje krijgt een mooie plek in de woonkamer.

    Gr.

    • Graag gedaan buddy… Ik herinnerde me nog een kaart van jou van iemand die met een slurf aan het waterskieen was, geweldig. Mijn kaart is iets minder maarja. Als ik thuiskom kom ik jullie schoorsteenmantel bekijken.

      Houdoe he

  • kathrine zegt:

    Teun jouw weblog is serieus de enige die ik lees van iedere vriend/kennis/vage bekende/collega/etc die in het buitenland zit omdat ik er eigenlijk geen reet aan vind om te lezen ‘en toen ging ik dit en toen dat en toen zus en toen zo’ maar jouw verhalen zijn elke keer zo hilarisch! Echt ik word er helemaal blij van.
    Zie voor jou zeker een carrière weggelegd als hoofdschrijver van de nieuwe generatie Lonely Planets! Maar eerst dus dat appel plukken in NZ.. enjoy!

  • Masterlijk verhaaltje. Vooral die 2-wheel drive het strand op nemen en dan niet denken aan het tij; baas. That’s where it’s all about; just don’t give a … about anything haha. Sjeeh.

  • jeroen zegt:

    haah hijs gek he

    een van mijn mooiere tijden in NZ was het werken gast, DAT GA JIJ OOK MEEMOAKEN dus!!

  • Susanne zegt:

    Ik begrijp uit je financiele situatie dat je iedereen oproept om een bijdrage te storten op giro ‘help Teun luilakkend zij wereldrijs door’?
    Lampje van ons komt zo te zien goed van pas! Mooi!

    Dikke zoen Jezus