The Napier Prison Blues

Cricket is cool. Of beter gezegd het bezoeken van de wedstrijd was hIMG_1954.jpgeel gaaf. Doel: jezelf in zeven uur helemaal aflaaien. In het begin van de wedstrijd was iedereen rustig maar op het eind zat de sfeer er lekker in met spreekkoren en al. Een van de dingen die ik heb geleerd is dat Johny van het ozzyteam een wanker is (weet ook niet wat dat betekend). Tijdens de match heb ik trouwens ook nog een cappie gehad van de New Zealand blackcaps van m’n maat Benjamin, echt heel tof.

De dagen na de wedstrijd heb ik me sierlijk verveeld in Auckland. Misschien dat ik eerder heb gezegd dat het een leuke stad is? Nu denk ik er dus totaal anders over, vergelijk het met Zaltbommel. Reden dat ik daar moest blijven was omdat ik mijn werkvisum nog (steeds) moest regelen. Een onderdeel van mijn aanvraag was een medische test met rontgenfoto en al (onzin / geldklopperij / oplichters). Na afloop mocht ik de foto wel houden en daar heb ik iemand nog heel blij mee gemaakt. Kerel op mijn kamer was jarig, een meisje had zijn bed versiert, en toen heb ik de rontgenfoto in een envelop op zijn bed gelegd met het opschrift; “Because it’s your birthday”. Hij was heel blij, tuurlijk! In een van die dagen ben ik gebeld door een Italiaans meisje dat Brambo en ik onderweg hadden ontmoet of ik een stukje met d’r mee wilde reizen. Gratis vervoer + goed gezelschap = goeie. Samen met haar en d’r onverzekerde auto een paar dagen later naar het zuiden gereden richting Napier in Hawk’s Bay.

IMG_1959.jpgIn Napier aangekomen de eerste avond een heleboel nieuwe maties gemaakt, iedereen werkt hier dus blijft langer op een plek. Wel beter want dan kun je mensen echt wat beter leren kennen. De dag erna ben ik bij de Napier Prison langsgegaan. Ondertussen had ik gesolliciteerd naar een functie als Tour Guide d.m.v. een mailtje waarin ik had uitgelegd dat ik werkelijk overal ongelofeloos goed in ben. Vervolgens het korste sollicitatiegesprek gehad van mijn leven, nog geen 5 minuten, en de dag erna kon ik beginnen. Ik werk daar nu dus voor gratis accomodatie aangezien ik mijn werkvisum nog steeds niet heb. Ik slaap in een cel en mijn buurman is een spook dat zijn vrouw en vier kinderen heeft vermoord. Klinkt dramatisch maar het is een heel erg toffe peer, schizofreen dus ik denk dat alleen zijn goeie persoonlijkheid is blijven hangen, lach me dagelijks suf met die kerel. De tours gaan me trouwens erg goed af. Iedere dag schud ik weer andere maorinamen uit mijn mouw en ik verzin de jaartallen waar ze bijstaan. Ik ben de expert (in slap ouwehoeren) dus ze geloven toch alles wat ik zeg haha. Naast mijn werk als gids ben ik nu bezig de audiotour te vertalen naar het nederlands. Dit ga ik straks ook echt inspreken dus als iemand later in Napier Prison komt kunnen ze nog steeds naar mijn verhalen luisteren, wel een leuke gedachte.

Ik heb het dus goed voor mekaar, eigen huisje (cel), eigen auto (van Daniela, Italiaanse buddy), dagelijks uitslapen en ik mag de hond van de baas zovaak uitlaten als ik wil. Miss you rex als je dit leest. Mijn volgende doel is een job bij mijn favorestaurant “the burgerfuel”. Gisteren heb ik met de manager gesproken en ik kan daar mogelijk werken. Bram als je dit leest, mijn droom komt dus misschien uit. :)

Afgelopen zaterdag zijn we met z’n zessen; twee italiaanse, een zweed, een kerel uit chilli en een uit ierland op pad geweest. Ergens heengereden zonder doel of plan en op een verlaten strand een lokale party gehouden. Vuur gebouwd, lekker eten mee, wijn, bier en een gitaar en een djembe. Om vier uur lag iedereen knocked out naast het vuur. Toen ik bij de jilla werd afgezet kwam ik erachter dat ik de sleutel van mijn kamer / cel kwijt was… balen. Op een bankje in de zaal geslapen waar de gevangen normaal hun maaltijden hadden tot iedereen wakker werd zodat ik de reservesleutel kon krijgen. De dag erna lekker bijgekomen in een spa en gisteren hebben we een waterval bezocht. Ik leef nu echt met de dag; zonder plannen, alles kan en alles mag.

IMG_1944.jpg

Be Sociable, Share!
Reacties
  • rianne zegt:

    Wauw wat een heerlijk leventje heb je daar toch. Super leuk om te lezen. Als ik dat lees, wil ik echt weer terug. Geniet ervan!

    Hug

  • Meike zegt:

    Heeey Teun:D

    Hoelang blijf je nog daar in new Zeeland?
    En waarheen ga je daarna naar toe?!
    Ik weet zelf al waar ik naar toe ga als ik ook een wereldreis ga maken: eerst naar Afrika, dan Amerika, Japan, China, ook Australië en nog veeel meer maar dat moet ik nog verzinnen 😉

    kuzzels Meike :)

  • jeroen zegt:

    geweldig verhaal toni, vooral cool dat die stem van jouw daar blijft.. echt een gekke gedachten, dat ik over 35 jaar terugkom in NZ. Met mijn camper langs napier kom, en daar eens ff naar jou zware, vertrouwde van-beers-voice kan gaan luisteren.. echt master gast haha

    x

  • Maaike zegt:

    Briljant! Wil terug

  • Vanessa zegt:

    Hey prisonbabe!
    Wat een vermakelijk verhaal weer! ‘t is altijd fijn om ‘s morgens op het werk even bij te komen met een kop thee en een leuk verhaal. :)
    Het schijnt trouwens dat Nederland ook een heus cricket team heeft… nog nooit gezien… ze zullen het wel niet zo goed doen 😉
    Enjoy!
    xxx buuf