Phillies met masterpaster RR(ob)

I’m back, geweldige tijd gehad de afPicture 012.jpggelopen maand… Phillies is te gek, gave cultuur en super mooie natuur, een andere wereld. Na mijn vorige verhaal ben ik nog een avond wezen stappen in Bangkok met goeie livemuziek en ben ik de dag erna naar Kuala Lumpur gevlogen. Derde keer alweer op deze saaie luchthaven. Omdat ik de dag erna al vroeg in de ochtend vloog heb ik een nachtje doorgetrokken op het vliegveld. Om een uur of vijf smiddags vielen mijn ogen al dicht dus besloot ik een tukkie te doen. Midden in een druk gangpad aan de kant op de stenen vloer liggen slapen. Ben sowieso al een goede slaper en na mijn tijd tussen de snurkende backpackers in dormrooms slaap ik als een baksteen overal doorheen. Overdag droom ik er trouwens ook nog steeds flink op los; net nog een mc flurry besteld bij ‘the golden arches’, afgerekend en zonder mc flurry weggelopen, handig. :) Anyway (hoe dan ook) ik ben de nacht goed doorgekomen en onderweg naar het vliegtuig een nieuwe buddy gemaakt waarmee ik de eerste week in de Filipijnen ben opgetrokken.

Ik ben geland op een klein vliegveldje vlakbij Angeles City, zonder Filipijnse peso’s in de veronderstelling dat ik daar wel kon pinnen. Niet dus, gelukkig wilde Shane mij de taxirit voorschieten anders had ik nog een nachtje extra op een vliegveld kunnen slapen. Toen ik aankwam was ik een beetje overdonderd van de manier van leven en doen hier. Grootste verschil met mijn vaderlandje dat ik tot nu toe heb gezien. Ze rijden rond in Jeepneys (oude Amerikaanse legerjeeps voor openbaar vervoer) en i.p.v. taxi’s en tuktuk’s gebruiken ze motors met zijspan, wel heel gaaf. Daarnaast hangen ze bij iedereen die voor zijn werk ook maar iets aan veiligheid doet een shotgun om de nek. Zelfs een verkeersregelaar, vergeten voorrang te geven is hier powpow met die pipa, gekke gasten. De eerste  avond ben ik met Shane op stap geweest in de grootste hoerenstad waar ik ooit ben geweest. Zoveel gogobarretjes heb ik nog nooit bij elkaar gezien. Alle meisjes van plezier hebben hier een nummer op een kaartje en een id-kaart waarop alles over ze staat vermeld. Een echte vleeskeuring dus, je kan met een lazerpen aanwijzen welke je wil en dan de bar betalen voor de liefde die je mee naar huis wil nemen. Het zit er dan ook vol met ouwe vieze smeerlappen die met te jonge meisjes bezig zijn, wordt je niet goed van. Het was een hele ervaring om dit een keer te zien maar hier wil je niet te lang blijven. Omdat ik een week op mijn homebooy Robbie moest wachten en nog het een en ander moest regelen heb ik het er nog een week uitgehouden.

Na het lange wachten kon ik eindelijk onze chilboy gaan ophalen op Manilla airport. Echt heel gaaf om m’n moat weer te zien. Omdat Manilla een grote bende en een ontzettende stinkstad is zijn we terug gegaan naar Angeles City. Vanaf het vliegveld hadden we de bus gepakt. Ik had aan de busconducteur gevraagd of de bus naar Angeles City ging en daar antwoorde hij ‘ja’ op. Later kwamen we erachter dat de slimmeriken hier ook altijd ‘ja’ zeggen als ze totaal niet begrijpen wat je zegt, heel handig allemaal. Uiteindelijk zijn we er toch gekomen met hulp van een Filipijnse kerel die ons via de metro naar de andere kant van de stad had geloosd, heel gedoe. In Angeles zijn we twee dagen geweest omdat we op onze vlucht naar Boracayparadise moesten wachten. We zijn daar naar de shoppingmall geweest, filmpje gekeken in de bios en ik heb rob het verknipte nachtleven laten zien. Vervolgens zijn we dus naar Boracay gegaan, niet normaal mooi daar, het mooiste strand waar ik ooit ben geweest. Het vliegtuig daarheen was superklein en de landingsbaan maar net lang genoeg. Vanaf het vliegveld moesten we eerst een bootje nemen naar het eiland waar we de daarop volgende dagen vooral veel hebben gechild. Aan het strand genieten van een ongelofeloos uitzicht met een turquoise blauwe zee, wit zand en palmbomen onder het genot van een San Miguel Light (gezond bier, tuurlijk). Daarnaast was er een goed nachtleven met reggaebarretjes waar je een shisha (waterpijp) kon roken en hebben we veel relaxte mensen leren kennen.

DSC00216.JPG

Een paar dagen later gingen we op weg naar ons volgende avontuur in Palawan, waarschijnlijk het mooiste eiland van de Filipijnen. Omdat ik niet helemaal goed op het vliegticket had gekeken moesten we een beetjehaasten en heb ik op mijn laatst ooit ingecheckt voor een vlucht, vijftien minuten van te voren, nieuw record. In Palawan hebben we de eerste avond een hostel genomen en heb ik Rob afgedroogd met een potje schaken. De volgende dag zijn we vroeg opgestaan om naar ‘the undergroudriver’ te gaan. Supermooi was dat en de weg ernaartoe met bus en boot was ook een hele belevenis. Een dag later zijn we alweer vroeg opgestaan (ik weet het, moet niet veel gekker worden) om in een gaar busje van Puerto Princesa naar El Nido te gaan. Dat was ook echt gaaf, pinoystyle. Na het busje van het formaat van een standaard nederlands taxibusje te hebben volgestouwd met 15 mensen plus bagage vertrokken we. En vijftien minuten later reden we weer terug omdat onze chauf nog wat moeren en boeten moest aandraaien, geweldig. Wij zaten voorin dus hadden goed zicht op de drivingskills van de stuurman, om de vijftig meter zit hier een hond midden op de straat weg te dromen en chaufke maakte er een hobby van om zo dicht mogelijk langs ze heen te rijden, lache was dat. Halverwege de rit, na drie uur, werd er aan de weg gewerkt en was de weg dus opengebroken. Dat bleef zo totdat we in El Nido aankwamen, offroad met een gare, te volle bus, onwijs te gek gaaf.

In El Nido zijn we meteen op een tour gegaan, met een bootje naar de eilandjes die voor de kust liggen. Het is daar zo mooi, echt een paradijs op aarde. Super helder water, eilandjes in de vorm van grote rotsen die recht uit het water steken en de onderwaterwereld is net als ariel de kleine zeemeermin maar dan zonder zeemeermin en in het echt. Bij het eerste eilandje kon je door een kleine opening tussen twee rotsen zwemmen en daar achter was een helder blauwe lagune omgeven door hoge grijze rotsen. Net als in en film met allerlei soorten vissen en een grot waar je door een kleine opening in kon zwemmen. De dagen daarna hebben we nog twee trips gedaan, een per boot en een zelf met een kano. Dit is bij uitstek de beste plek waar ik ooit heb gesnorkeld, iedere keer dat we het water in gingen was het weer een nieuwe ontdekkingstocht.

De laatste twee dagen van onze Filipijnse trip hebben we brommers gehuurd. In de stromende regen zijn we vanaf Puerto Princesa naar een strand gereden waar volgens locals hutjes waren waar we konden slapen. De eerste helft van onze tour was op een normale weg en daarna was het alleen nog maar dirtroad,

Picture 011.jpg

onszelf weer helemaal uitgeleefd en als gekken rondgecrost door plassen, modder, rotsen en over steile hellingen. Kregen met onze rijstijl nog rare blikken van de locals maar dat kan ook komen doordat daar nooit toeristen komen. Onderweg moesten we een paar keer schuilen waardoor webest laat, net voor het donker, bij onze bestemming aankwamen. Eenmaal aangekomen waren de strandhutjes helemaal verlaten en was er geen kip te bekennen, balen! Moesten we weer de hele weg terug om ergens te kunnen slapen maar dat vond ik eigenlijk juist leuk om te doen. Ik was wel iets te enthousiast en ik denk dat het niet veel langer had moeten duren met die brommerd. :)

De volgende dag heb ik afscheid genomen van mijn grote vriend en bijna nog mijn vlucht gemist, voor de zoveelste keer. Dit keer omdat ik opeens 750 pesos luchthavenbelasting moest betalen waar ik niet op had gerekend. Vervolgens vertelde de medewerker van de luchtvaartmaatschappij me dat ik maar bij andere passagiers om geld moest gaan bedelen, leuk is dat! Omdat ik dat weigerde te doen hadden ze een professionele sjacheraar ingeschakeld die voor mij om een lening ging vragen. Daar voelde ik me dus heel ongemakkelijk bij maar uiteindelijk heb ik van een kerel geld gehad en kon ik alsnog op het nippertje mijn vlucht halen, weer de laatste die instapte.

Nu ben ik twee dagen geleden aangekomen in HongKong, China. Morgen ga ik het binnenland in en onderweg ga ik solliciteren naar een baan als engels leraar. Ben benieuwd waar ik allemaal uitkom!

Be Sociable, Share!
Reacties
  • digger zegt:

    Leuk reisverhaal en foto van Teun – http://nietthuis.waarbenjij.nu/?page=message&id=3538641

  • Marieke zegt:

    Ha broer, die aziatische landen zijn wel goed voor de lijn..of zie ik dat verkeerd op de pic’s? Je haren zitten ook leuk.
    Hoe was de underground river..ben je in het verhaal kort over – volgens horen zeggen moet dat erg gaaf zijn..rakel die details maar weer even op. Hopelijk spreek ik je zo nog even vanuit China via skype. Kusjesxx bigsis