Vanaf NZ onderweg naar me buddies

Picture 962.jpgHet is echt alweer te lang geleden dat ik iets op mijn blog heb gezet. Ondertussen alweer het overgrote deel vergeten, maargoed. Het hoogtepunt van de laatste week in Nieuw Zeeland was om John en Lire weer te zien. Na nog een paar dagen lekker saai door de regen te hebben gereden in het zuideiland ben ik weer terug naar Auckland gevlogen om mijn (kiwi)familie te bedanken voor alles wat ze voor mij hebben gedaan. De eerste avond carbonara voor ze gekookt (italian style) en de dag erna hutspot met zelfgemaakte gehaktballen (geleerd van Lire). Het voelde echt weer een beetje als thuis. Ondertussen had ik trouwens van mijn bigbooys Lucaaah en Superpauliooo gehoord dat ze naar Vang Vieng in Laos gingen om daar onze oranje leeuwen aan te brullen. Dus kreeg ik het geweldige idee om me buddies daar op te zoeken als verassing.

Lees hier verder… »

Zuideiland adventure

Mijn glansrijke carriere als appeltjesplukker zit erop. Echt een geweldige tijd gehad maar mijn portemonee is helaas nog redelijk leeg… jammer. Ik had al het idee dat ik als profvoetballer meer zou kunnen verdienen, hoogstwaarschijnlijk gaat dat mijn volgende carrieremovIMG_2580.jpge worden. Het laatste weekend met m’n buddies Victor, Simon en Frenchi hebben we mijn verjaardag gevierd bij de hotsprings waar we de week ervoor ook waren geweest. Twee dagen half bevroren in de auto geslapen maar verders was het weer ultiem chillen. Heb me niet echt jarig gevoeld maar dat kan er door komen dat ik ipv lekkere warme appeltaart een weekend lang droog brood met pindakaas heb gegeten. Iedereen bedankt btw voor de verjaardagswensen, nu kan ik er weer een jaar tegenaan.

Lees hier verder… »

Appeltjes plukken

Bijna drie weken geleden heb ik Napier verlaten en ben ik vertrokken naar Hastings een stadje verder. De eerste dag in Hastings is deze carrieretijger op zoek gegaan naar een baan. Ik was extra vroeg uit bed gegaan omdat ik had gehoord dat dit nog wel eens moeilijk zou kunnen worden. Niet dus, na twee appelkwekerijen te hebben bezocht kon ik de dag erna al bij een van de twee beginnen. Mijn eerste dag als professionele appelplukker ging me erg goed af. Na twee uurtjes werPicture 006.jpgken kwam een dude naar me toe uit Samoa die me hielp met plukken en me een biertje gaf. Het begon dus goed. Terwijl ik daar aan het werk was werd ik gebeld door mijn huidige baas of ik voor hem wilde werken (de andere kwekerij die ik had bezocht). Na een halve dag dus ontslag genomen omdat ik bij hem ook kon wonen voor slechts 15 euro per week. Die avond ben ik naar mijn nieuwe stulpje vertrokken waar vier vrienden uit Napier al aan de slag waren. De eerste avond heb ik in mijn tent geslapen maar dat was echt geen doen, zelfs met twee slaapzakken, ijskoud. Stel je maar eens voor hoe moeilijk het is om uit bed te komen als je leidt aan chronische vermoeidheid in de ochtend, het te vroeg in de dag is en het buiten je slaapzak nog maar eens twee graden kouder is dan in je slaapzak. Ik ben opgestaan, trots op mezelf. De dagen erna heb ik de woonkamer veranderd in mijn slaapkamer. Ik slaap op de bank en dat betekend dat ik een tv en ijskast op mijn kamer heb, luxe.

Lees hier verder… »

Dames en heren koeken en peren

Mijn geheugen holt achteruit… Wat heb ik ook alweer uitgespookt de laatste tijd? Sinds de laatste keer dat ik iets op mijn site heb gezet is er niet heel veel veranderd. Gisteren heb ik mijn laatste werkdag gehad bij de gevangenis, het is tijd voor iets nieuws en ik kan wel wat extra centjes gebruiken. Ondertussen heb ik me ontwikkeld tot semiprofessionele alleskenner in de gevangenis en doe ik met gemak 100 push-ups per dag. Na mijn derde tour heb ik een ingevuld feedbackformulier teruggekregen en ik citeer: “Dutch tourguide was great, friendly en full of interesting info.” Leuk als iemand anders, dan jezelf, je ego streelt. Ik heb zelfs twee keer aplaus gehad na ePicture 009.jpgen tour, geweldig, een landvanooit-buiging gemaakt, helemaal in mijn sas. Daarnaast heb ik ondertussen twee keer klassen met schoolkinderen moeten rondleiden. Dat is nog het leukste om te doen. Gisteren heb ik mijn huis laten zien aan een bende christelijke kids en naast de douche hangt een bordje met de woorden “don’t drop the soap”. Heel grappig, vroeg een van die kids wat er dan gebeurde wanneer jeje zeep liet vallen, haha. Na afloop van de tour heb ik haar een oorkonde gegeven voor de beste vraag. Ik kon natuurlijk niet zeggen dat het om die vraag ging want dat vonden de leraren waarschijnlijk minder jofel. Daarnaast was er een jochie dat de hele tijd bij mij wilde blijven omdat hij een beetje bang was geworden door de enge verhalen die ik had verteld, heel lief.

Lees hier verder… »

The Napier Prison Blues

Cricket is cool. Of beter gezegd het bezoeken van de wedstrijd was hIMG_1954.jpgeel gaaf. Doel: jezelf in zeven uur helemaal aflaaien. In het begin van de wedstrijd was iedereen rustig maar op het eind zat de sfeer er lekker in met spreekkoren en al. Een van de dingen die ik heb geleerd is dat Johny van het ozzyteam een wanker is (weet ook niet wat dat betekend). Tijdens de match heb ik trouwens ook nog een cappie gehad van de New Zealand blackcaps van m’n maat Benjamin, echt heel tof.

Lees hier verder… »

On the road door het noordeiland met Bram

IMG_1284.jpg
Net nadat ik klaar was met het tikken van mijn laatste verhaaltje heb ik mijn plannen weer gewijzigd. Dat werken kan altijd nog. ; ) Bram gesproken op facebook en drie dagen later een auto gehuurd om in tien dagen het noordeiland te verkennen. Toen ik onze schitterende witte mitsubishi op wilde halen om op ons allerhardst het land af te crossen zat het even tegen; creditcard gewijgerd. De afgelopen maand dus blijkbaar meer dan 2500 pleurotjes van mijn debitcard afgeschreven, balen. Vervolgens vijf uur moeten reizen om mijn random reader ergens op te halen en na de nodige moeite toch geld op mijn creditcardrekening kunnen te zetten. Een dag later dan gepland de auto gepakt en naar het zuiden gereden om Bram te vergezellen. Na zeven uur rijden kwam ik onze krullenbol tegen in het lokale tankstation. Leuk om hem weer te zien. Die avond zijn we vroeg naar bed gegaan omdat de dag erna een fikse wandeltocht voor de boeg stond.

Lees hier verder… »

Remi naar Kiwiland

IMG_1203.jpg
Voor het eerst alleen de boel verkennen. Even wennen omdat reisleider Bram aka ‘wandelende Lonely Planet’ niet meer bij me was waar ik blind achteraan kon lopen. Nu moest ik daadwerkelijk zelf dingen uit gaan zoeken. Het begon niet echt soepeltjes toen ik, na een nacht te hebben doorgetrokken in Cairns, vanaf het vliegveld aankwam bij mijn hostel in Brisbane. Om half tien sochtends kreeg ik te horen dat ik pas om 14.00 uur mijn kamer in kon om naar dromenland te gaan. Aangezien ik uitgeput was en me niet helemaal jofel voelde door de nacht ervoor zat er niks anders op dan een tijdelijke geimproviseerde slaapplaats te zoeken. In de ontvangsthal van het hostel heb ik twee poefjes tegen elkaar geschoven waar ik een dutje heb gedaan. Niet erg fijn aangezien ik was omsingeld door rekken met folders waar mensen nonstop dingen uit kwamen halen. De rest van de dag heb ik vooral veel quality time in bed gehad, 15 uur non stop, nieuw record. De dag erna savonds wat wezen eten en twee engelse meisjes ontmoet, samen met hun Lees hier verder… »