Ni hao met kroepoek

Reis 144.jpgNi hao! Ik ben beland in het sprookjesachtige China. Het stinkt hier en het land zit vol met onbeschofte, rochelende en egoistische chinezen, en ze zijn met veul. Dan moet ik wel zeggen dat de chinezen die ik heb leren kennen juist super tof en gastvrij zijn, in het openbaar is het gewoon anders. Bovendien willen ze allemaal je buddy zijn. Ik voel me net Mickeal Jackson hier, voor chinese standaarden ben ik een goede danser, mensen willen met me op de foto en ze vinden me zonder geldige reden ontzettend cool. Het is alleen jammer dat ik niet met ze kan praten. Mijn eerste chinese woordjes waren xiexie (chinees voor dankjewel). Nadat ik een blikje cola en wat crackers had gekocht begreep die kerel vervolgens niet wat ik zei, haalde ie de manager erbij en gingen ze uiteindelijk mijn tasje leeghalen omdat ze dachten dat er iets mis was. En zo gaat het hier dus de hele tijd. Niemand spreekt hier engels en ze zeggen dat ze een beetje engels spreken wanneer ze de woorden hello, yes en no kennen. Ik spreek ondertussen dus ook al een beetje chinees.

Lees hier verder… »

Back in Melbourne

Terwijl Nederland is bedekt met een pak sneeuw heeft hier het zonnetje vollop geschenen. Wel heel raar om op deze manier kerst te vieren. Ik kwam er ook de dag vantevoren pas achter dat het de dag erna kerst was. Gewoon omdat je daar helemaal niet mee bezig bent. Omdat het al even geleden is en ik hier zo veel mee maak weet ik alles niet meer in geuren en kleuren te vertellen. Om deze reden heb ik Maarten zijn verhaal van zijn site afgeplukt. Onze ervaringen zijn ongeveer hetzelfde alhoewel we niet constant samen hebben opgetrokken. Alle credits voor Maarten dus voor dit verslag:

Lees hier verder… »