Ni hao met kroepoek

Reis 144.jpgNi hao! Ik ben beland in het sprookjesachtige China. Het stinkt hier en het land zit vol met onbeschofte, rochelende en egoistische chinezen, en ze zijn met veul. Dan moet ik wel zeggen dat de chinezen die ik heb leren kennen juist super tof en gastvrij zijn, in het openbaar is het gewoon anders. Bovendien willen ze allemaal je buddy zijn. Ik voel me net Mickeal Jackson hier, voor chinese standaarden ben ik een goede danser, mensen willen met me op de foto en ze vinden me zonder geldige reden ontzettend cool. Het is alleen jammer dat ik niet met ze kan praten. Mijn eerste chinese woordjes waren xiexie (chinees voor dankjewel). Nadat ik een blikje cola en wat crackers had gekocht begreep die kerel vervolgens niet wat ik zei, haalde ie de manager erbij en gingen ze uiteindelijk mijn tasje leeghalen omdat ze dachten dat er iets mis was. En zo gaat het hier dus de hele tijd. Niemand spreekt hier engels en ze zeggen dat ze een beetje engels spreken wanneer ze de woorden hello, yes en no kennen. Ik spreek ondertussen dus ook al een beetje chinees.

Lees hier verder… »

Zuideiland adventure

Mijn glansrijke carriere als appeltjesplukker zit erop. Echt een geweldige tijd gehad maar mijn portemonee is helaas nog redelijk leeg… jammer. Ik had al het idee dat ik als profvoetballer meer zou kunnen verdienen, hoogstwaarschijnlijk gaat dat mijn volgende carrieremovIMG_2580.jpge worden. Het laatste weekend met m’n buddies Victor, Simon en Frenchi hebben we mijn verjaardag gevierd bij de hotsprings waar we de week ervoor ook waren geweest. Twee dagen half bevroren in de auto geslapen maar verders was het weer ultiem chillen. Heb me niet echt jarig gevoeld maar dat kan er door komen dat ik ipv lekkere warme appeltaart een weekend lang droog brood met pindakaas heb gegeten. Iedereen bedankt btw voor de verjaardagswensen, nu kan ik er weer een jaar tegenaan.

Lees hier verder… »

On the road door het noordeiland met Bram

IMG_1284.jpg
Net nadat ik klaar was met het tikken van mijn laatste verhaaltje heb ik mijn plannen weer gewijzigd. Dat werken kan altijd nog. ; ) Bram gesproken op facebook en drie dagen later een auto gehuurd om in tien dagen het noordeiland te verkennen. Toen ik onze schitterende witte mitsubishi op wilde halen om op ons allerhardst het land af te crossen zat het even tegen; creditcard gewijgerd. De afgelopen maand dus blijkbaar meer dan 2500 pleurotjes van mijn debitcard afgeschreven, balen. Vervolgens vijf uur moeten reizen om mijn random reader ergens op te halen en na de nodige moeite toch geld op mijn creditcardrekening kunnen te zetten. Een dag later dan gepland de auto gepakt en naar het zuiden gereden om Bram te vergezellen. Na zeven uur rijden kwam ik onze krullenbol tegen in het lokale tankstation. Leuk om hem weer te zien. Die avond zijn we vroeg naar bed gegaan omdat de dag erna een fikse wandeltocht voor de boeg stond.

Lees hier verder… »

Remi naar Kiwiland

IMG_1203.jpg
Voor het eerst alleen de boel verkennen. Even wennen omdat reisleider Bram aka ‘wandelende Lonely Planet’ niet meer bij me was waar ik blind achteraan kon lopen. Nu moest ik daadwerkelijk zelf dingen uit gaan zoeken. Het begon niet echt soepeltjes toen ik, na een nacht te hebben doorgetrokken in Cairns, vanaf het vliegveld aankwam bij mijn hostel in Brisbane. Om half tien sochtends kreeg ik te horen dat ik pas om 14.00 uur mijn kamer in kon om naar dromenland te gaan. Aangezien ik uitgeput was en me niet helemaal jofel voelde door de nacht ervoor zat er niks anders op dan een tijdelijke geimproviseerde slaapplaats te zoeken. In de ontvangsthal van het hostel heb ik twee poefjes tegen elkaar geschoven waar ik een dutje heb gedaan. Niet erg fijn aangezien ik was omsingeld door rekken met folders waar mensen nonstop dingen uit kwamen halen. De rest van de dag heb ik vooral veel quality time in bed gehad, 15 uur non stop, nieuw record. De dag erna savonds wat wezen eten en twee engelse meisjes ontmoet, samen met hun Lees hier verder… »

Partyhardy in Cairns en uitleven met fourweeldrive

19180_1311377979673_1087335499_928632_3733614_n.jpg
Op de 30ste hebben we ons afgetuigd huis (lees camper) ingeleverd in Cairns. De laatste twee dagen dat we in het bezit waren van deze geweldige bolide hebben we een kamer genomen in een hostel omdat de geur in ons pitereske huisje onmenselijk was geworden. Het wordt er niet beter op wanneer je drie weken lang iedere ochtend zwetend je bed uitdrijfd. In Cairns hebben we het beste hostel genomen waar ik tot nu toe in heb gezeten. Het het had een zwembad, bar, gratis tours, gratis bbq/pannekoeken, poolen gratis, internet gratis, zou mooi zijn als het verblijf ook nog gratis was maar helaas. Het voelde daar eigenlijk meer als een hotel.

Lees hier verder… »